Czy wiewiórki mogą jeść migdały? Zasady dokarmiania wiewiórek migdałami

Wiewiórki chętnie sięgają po orzechy, nasiona i inne kaloryczne przysmaki, które znajdują w ogrodach oraz parkach. Nic dziwnego, że podczas dokarmiania tych rudych gryzoni często wybieramy również migdały. Czy jednak taki dodatek rzeczywiście służy ich zdrowiu? Wyjaśniamy, jakie migdały można podawać wiewiórkom, w jakich ilościach i czym najlepiej uzupełniać ich naturalną dietę. Podpowiadamy także, kiedy dokarmianie ma sens i jak uniknąć błędów.

Czy migdały są zdrowe dla wiewiórek?

Migdały zawierają tłuszcze, białko, błonnik oraz składniki mineralne, które dostarczają organizmowi sporo energii. Wiewiórki potrzebują kalorycznego pożywienia, szczególnie podczas przygotowywania zapasów na zimę. Pod tym względem migdały mogą stanowić urozmaicenie ich jadłospisu.

Nie oznacza to jednak, że powinniśmy traktować je jako podstawowy pokarm. Wiewiórki pospolite (Sciurus vulgaris) żywią się przede wszystkim nasionami drzew, orzechami, owocami, pąkami i grzybami. Ich dieta zmienia się zależnie od pory roku oraz dostępności pożywienia. Czasami uzupełniają ją również owady i inne składniki pochodzenia zwierzęcego.

Migdały nie są typowym składnikiem naturalnej diety wiewiórek żyjących w Polsce. Możemy podawać je okazjonalnie, ale nie powinny zastępować rodzimych orzechów i nasion. Organizacje zajmujące się opieką nad wiewiórkami wymieniają migdały wśród pokarmów stosowanych w żywieniu tych gryzoni. Nie oznacza to jednak, że powinny regularnie trafiać do karmnika dla dzikich zwierząt.

Jakie migdały podawać? Zasady bezpiecznego karmienia

Jeżeli chcemy poczęstować wiewiórkę migdałami, wybierajmy wyłącznie naturalne, świeże i niesolone produkty. Najlepiej sprawdzą się całe migdały słodkie, bez dodatków, przypraw, cukru oraz substancji aromatyzujących. Możemy podać je ze skórką, ponieważ nie wymaga ona usuwania.

Unikajmy migdałów prażonych z solą, karmelizowanych, czekoladowych i oblanych miodem. Nie nadają się również produkty z dodatkiem konserwantów lub innych składników przeznaczonych dla ludzi. Sól i cukier nie są potrzebne w diecie dzikich gryzoni.

Szczególnie ważne jest rozróżnienie migdałów słodkich i gorzkich. Te drugie zawierają amigdalinę, która podczas rozkładu może uwalniać toksyczny cyjanowodór. Z tego powodu nie podawajmy wiewiórkom gorzkich migdałów ani produktów o niepewnym pochodzeniu.

Zwracajmy też uwagę na świeżość przekąsek. Zjełczałe, spleśniałe lub zawilgocone migdały mogą zaszkodzić zwierzętom. Nie zostawiajmy dużych porcji jedzenia w miejscach narażonych na deszcz.

Umiar to podstawa – ile migdałów może zjeść wiewiórka?

Chociaż migdały dostarczają energii, nie powinniśmy podawać ich wiewiórkom bez ograniczeń. Są kaloryczne i zawierają dużo tłuszczu, dlatego powinny pozostać jedynie okazjonalnym dodatkiem. Zbyt duża ilość jednego rodzaju pokarmu może zaburzać równowagę codziennej diety.

Nie istnieje uniwersalna, naukowo ustalona porcja migdałów dla dzikiej wiewiórki. Nie znamy również dokładnej częstotliwości, która byłaby odpowiednia dla wszystkich osobników. Zamiast wyznaczać sztywny dzienny limit, traktujmy migdały jako sporadyczny przysmak. Możemy od czasu do czasu umieścić pojedynczy migdał w karmniku, zamiast wykładać całą garść.

Pamiętajmy również, że wiewiórki często gromadzą pożywienie na później. Nie musimy więc dostarczać im zapasów na kilka dni podczas jednej wizyty. Wystarczy niewielka ilość odpowiedniego pokarmu, która uzupełni naturalne źródła pożywienia.

Co zamiast migdałów? Najlepsze przysmaki dla wiewiórek

Jeśli zależy nam na prawidłowym żywieniu wiewiórek, warto postawić przede wszystkim na produkty przypominające ich naturalny pokarm. Szczególnie dobrze sprawdzają się orzechy laskowe w łupinach, nasiona drzew iglastych oraz orzechy bukowe. Możemy również podawać kasztany jadalne i niewielkie ilości orzechów włoskich.

Dobrym uzupełnieniem jadłospisu będą pestki dyni oraz nasiona słonecznika. Nie powinny jednak stanowić jedynego źródła pożywienia. Różnorodność jest ważna, ponieważ dieta oparta wyłącznie na nasionach lub jednym rodzaju orzechów może prowadzić do niedoborów.

Wiewiórkom możemy również zaproponować niewielkie kawałki świeżego jabłka lub marchewki. Owoce i warzywa stanowią urozmaicenie diety, ale nie powinny zastępować nasion oraz orzechów. Zadbajmy także o dostęp do czystej wody, szczególnie podczas upałów i zimowych mrozów.

Unikajmy słodyczy, pieczywa, słonych przekąsek i produktów przetworzonych. Nie opierajmy też diety na orzeszkach ziemnych. Ich nadmierne spożycie może sprzyjać niedoborom wapnia i problemom z prawidłowym rozwojem kości. Niektóre organizacje zalecają również ostrożność przy podawaniu nasion słonecznika, jeśli stanowią one dominujący składnik jadłospisu.

Warto pamiętać, że kasztany jadalne to nie to samo co popularne kasztany zwyczajne, których owoce zbieramy jesienią w parkach. Nie podawajmy wiewiórkom przypadkowych owoców drzew, jeśli nie mamy pewności, czy nadają się do spożycia.

Wiewiórka z orzechem w łapkach
Migdały mogą być dodatkiem do diety wiewiórek, pod warunkiem właściwego wyboru i zachowania umiaru / Fot. Pexels.com

Jak przygotować bezpieczne miejsce do dokarmiania wiewiórek?

Sam wybór odpowiedniego pokarmu nie wystarczy, jeśli nie zadbamy o higienę miejsca karmienia. Najlepiej sprawdzi się specjalny karmnik dla wiewiórek, umieszczony na drzewie lub przy pniu, z dala od ruchliwej ulicy. Powinien znajdować się w miejscu osłoniętym, z którego zwierzę może szybko uciec przed drapieżnikiem.

Nie zachęcajmy wiewiórek do jedzenia bezpośrednio z dłoni. Dzika wiewiórka nie jest zwierzęciem domowym, a bezpośredni kontakt może zwiększać ryzyko przenoszenia chorób i pasożytów. Lepiej pozostawić pokarm w karmniku i obserwować zwierzę z pewnej odległości.

Regularnie usuwajmy resztki jedzenia, szczególnie kiedy zrobią się wilgotne lub spleśniałe. Karmnik należy systematycznie czyścić i dezynfekować środkiem odpowiednim do wyposażenia mającego kontakt z dzikimi zwierzętami. Nie wykładajmy nowych porcji na stare, zalegające resztki. Higiena ogranicza ryzyko przenoszenia chorób między odwiedzającymi go gryzoniami.

Zwróćmy również uwagę na otoczenie karmnika. Jeśli jego umiejscowienie zmusza wiewiórki do przekraczania ruchliwej drogi albo naraża je na ataki kotów, lepiej zrezygnować z dokarmiania w tym miejscu.

Kiedy dokarmiać wiewiórki?

Wiewiórki nie zapadają w sen zimowy, dlatego pozostają aktywne przez cały rok. Jesienią gromadzą zapasy, wykorzystując obfitość orzechów, nasion i owoców. Zimą odnajdują ukryte wcześniej przysmaki, ale podczas trudnych warunków pogodowych mogą mieć ograniczony dostęp do naturalnego pokarmu.

Dokarmianie warto rozważyć przede wszystkim wtedy, gdy naturalnego pożywienia jest mniej. W przypadku wiewiórek pospolitych może to dotyczyć również lata, kiedy dostępność nasion drzew bywa ograniczona. Nie oznacza to jednak, że powinniśmy automatycznie wystawiać karmę przez cały rok. Najpierw oceńmy warunki w najbliższym otoczeniu i dostępność naturalnego pokarmu.

Organizacja Saving Scotland’s Red Squirrels zaleca podawanie niewielkich porcji co trzy lub cztery dni. To wskazówka dotycząca dokarmiania wiewiórek rudych w warunkach brytyjskich, a nie uniwersalna norma dla każdego ogrodu. Ważniejsze jest unikanie nadmiaru pokarmu i niedopuszczanie do uzależnienia zwierząt od karmnika.

Jeśli zdecydujemy się pomagać wiewiórkom, róbmy to rozsądnie i z zachowaniem higieny. Pamiętajmy również, że karmniki mogą przyciągać inne zwierzęta, zwiększając ryzyko kontaktu między osobnikami i przenoszenia chorób.

Czy dokarmianie wiewiórek migdałami rzeczywiście im pomaga?

Migdały mogą stanowić okazjonalny dodatek do diety wiewiórek, pod warunkiem właściwego wyboru i zachowania umiaru. Nie zastępują jednak naturalnego pożywienia, które powinno stanowić podstawę codziennego jadłospisu tych gryzoni. Jeśli chcemy mądrze pomagać zwierzętom, wybierajmy przede wszystkim rodzime orzechy i nasiona.

Pamiętajmy, że najlepsza pomoc nie zawsze polega na regularnym wykładaniu jedzenia. Równie ważne jest sadzenie drzew i krzewów owocujących, pozostawianie naturalnych schronień oraz ochrona zielonych terenów. Dzięki temu wiewiórki zyskają dostęp do pokarmu i bezpiecznych miejsc przez cały rok.

Źródła

  • Scottish SPCA – What Do Squirrels Eat?
  • Saving Scotland’s Red Squirrels – Supplementary Feeding
  • The Mammal Society – Feeding Mammals Guidance
  • Woodland Trust – Red Squirrel
  • Food Safety Authority of Ireland – Bitter Apricot Kernels and Bitter Almonds

 

Dziękuję za przeczytanie mojego artykułu 🐾 Jeśli Ci się podobał, dodaj nas jako źródło w Google!

Agnieszka Grabowska

Agnieszka Grabowska

Kocham zwierzęta i codziennie zgłębiam wiedzę dotyczącą ich zachowania, potrzeb i odczuć. Intereują mnie nie tylko psy i koty, ale wszyskie zwierzęta, które nam towarzyszą.

Artykuły: 17